
New Life Children’s Home, een mooi wit huis midden in een buitenwijk van Kathmandu. Op het oog een normale woning, echter als je goed kijkt zie je het verschil. Gekleurde tekeningen hangen op alle muren, 10 paar kinderschoenen staan netjes op een rijtje, stapelbedden en schoolboeken laten zien dat het inderdaad een huis voor kinderen is.
Voor Sanjita, Ramesh, Bibek, Sabin, Sabina, Susil, Bijay, Sujan, Milan, Gita, Nabin, Krishna, Danraj, Punam en Bikesh is dit huis het eerste thuis wat ze ooit hebben gekend.
Samen met de vaste staf, de oppasmoeders Shusma en Sharada leven ze als één groot gezin. Gelu Sherpa is de "oncle" of vader van het weeshuis. Hij heeft hier de leiding en draag ook bij aan andere projecten van de stichting. Dit weeshuis gaat niet verder groeien, zodat het zoveel mogelijk gezinsvervangend kan zijn. Kleinschaligheid is vanaf het begin onze opzet geweest.
De moestuin die met onze hulp is aangelegd, wordt door de kinderen onderhouden. Zo leren ze groente verbouwen en oogsten uit eigen tuin, waardoor er geld bespaard kan worden op inkopen.
De buurt vindt het geweldig, nooit krijgen ze toegang tot kindertehuizen, en nu spelen hun eigen kinderen samen met de wezen in de speeltuin. Ook worden de buurtkinderen betrokken bij de engelse lessen. De kinderen gaan natuurlijk in de wijk naar onze school CBIA, een ander project van onze stichting.
Prachtig zo’n weeshuis! En het staat er met dank aan Nederlandse donateurs. De basis voor de toekomst van deze kinderen is gelegd. Graag zien wij deze kinderen in alle rust opgroeien. U ook? Help dan mee!
Wilt u eerst nog wat meer beeld hebben bij het project, bekijk dan onderstaande filmpjes:
Our Golden Life part I - door Nabin en Danraj
Our Golden Life part II - door Nabin en Danraj
Ballonnetje trap door de weeskinderen
Opening New Life Childrens' Home
Bugaboo's voor het weeshuis
Bibek en Bikesh Bijay Ramesh Sanjita Sujan en Punam Sabina Susil Sabin Milan Nabin Krishna Gita Danraj
In het weeshuis wonen twee didi's (oppasmoeders):
Shusma didi
Shusma is geboren op het platteland in 1972. Ze is getrouwd toen ze 18 was, en kreeg een zoon en dochter met haar man. In 1995 is haar man getrouwd met een ander en heeft hij het gezin verlaten. Op het Nepalese platteland is het zeer moeilijk om als gescheiden vrouw een leven op te bouwen en werk te vinden, Shusma heeft besloten haar zoon bij haar ouders achter te laten en is met haar dochter naar Kathmandu gekomen. Daar heeft ze lang sanitair gepoetst op scholen. Zodra ons weeshuis was geopend is ze daar, samen met haar dochter, gaan wonen. Zij is verantwoordelijk voor de zorg van de kinderen, en die zijn helemaal weg van haar. Ze wordt al sinds het begin Mama genoemd.
Sema didi
Sema is geboren in 1977. Ze trouwde en kreeg in 1996 een dochter. Na enige tijd werd ze door haar man in de steek gelaten. Om voor haar dochter te kunnen zorgen ging ze werken in India. Toen ze terugkeerde naar Nepal kwam ze via en met haar zus te werken in de kantine van onze school CBIA. Toen ze hoorde dat we voor het weeshuis op zoek waren naar een nieuwe didi wilde ze hiervoor graag in aanmerking komen. Omdat we haar al kenden hoefden wij hier niet lang over na te denken. Vanwege haar kookkwaliteiten viel ze bij de kinderen meteen goed in de smaak!